اینجا با من...

این روزا خیلی چیزا میشنوم. از مشکلات اطرافیانم که همش مربوط میشه به رابطه های مرد و زن موضوعی که الان با اگاهی های زیاد خواه درست یا نادرست باعث بوجود اومدن کلی مشکلات شده. دختری که پدر بدون علت رضایت به ازدواج نمیده، دختری که 8 سال به پای عشقش مونده حالا با ورود یه عاشق سینه چاک دست و پاش لرزیده، پسری که سالها عاشق دوست خواهرش بوده و بعد از دوسال دوری دختر دوباره برگشته و این پسر عشقشو ابراز کرد و عقد کردن و بعد از دوسال به هر دلیلی جدا شدن، یا پسری که عاشق دختری بوده و به ناگاه دختر تصمیم به ازدواج میکنه و چون پسر شرایط ازدواج نداشته به اولین خاستگار جو...

امروز رفتم تهران و کتابم رو گرفتم خب موفقیت خوبی بود برام. ولی خوشحال نیستم، یعنی اصن راضی نیستم از این موضوع دیشب یه ایده به ذهنم رسید با خواهری و دخترخاله ها درموردش خیلی بحث کردیم و برای اجرایی شدنش کلی نقشه کشیدیم. و من امروز تحقیقاتم رو انجام دادم و دیدم این کار قبلا انجام شده و چیز جدیدی نیست.خلاصه که کنسل شد. البته ایده های دیگه ای هم داریم و انشالله بلخره به یچیز قانع کننده خواهیم رسید. دلم گرفته و حوصلم سر رفته ولی از اونجایی که اقساط زیادی دارم و بیکارم فعلا نمیتونم ریسک کنم و پولامو خرج کنم اما فردا بعدازظهر با منا میریم بیرون میخوایم حرف بزن...

دوسش دارم. الان تنهاییمو خیلی دوست دارم این آرامشی که در تنهایی هست خیلی خوبه. همه دنیام مال منه البته، البوم بی گزند چاوشی هم خیلی دوست دارم. خیییییلییییی. مخصوصا اونجاش که میگه امیر بی گزندی تو.. یه التماس خوبی داره خلاصه با همه بدبختیهایی که الان دارم ولی این تنهاییمو دوست دارم. این دنیای بزرگم ولی خالی و تنها رو دوست دارم، صدام بدجور توش میپیچه، فعلا دوسش دارم. تابعد ببینم چی مشه. باید بسازمش، خیلی خرابه شده، هرکی یه لگدی بهش زده ، کثیفش کرده، خرابش کرده، خیلی جاهاش خاکستریه دوباره میسازم چاوشی رو دوست دارم...