اینجا با من...

يكي از همون خطهاي زندگي من ، محرمه، محرمي كه خط به خطش اونه... از محرم متنفرم ساعت به ساعتش نت فالش عشق بيهوده رو داره برام بخصوص شب عاشورا، شبي كه با ديدن پسري به نام حسين، باعث تمام اين ماجراهاي من شد. خداي من ، كاش نه حسيني بود، نه عاشورايي و نه.... خستم خيلي...

شايد زندگي من مثل يه دفتر نت باشه، اما نه با ٥ خط! شايد ١٠، شايدم١٥ خط اما ميدونم كليد اول و اخرش احساس منه، و خط به خطش.... اون! كسيكه تا هميشه فكر ميكنم تو ذهنم نيس، اما كافيه يكي بچي بگه، سريع: اره من و اون هم اينجور بوديم. اره اون اينجوري ميگفت. اره اونم اينا رو دوست داشت. اره اون.... خلاصه همه چيز اونه اون لعنتي، همه خطهاي زندگيم فعلا تويي، با همين خوشم كه خطهام خالي نيس و صداي ناسورش كر نميكنه، بلكه به ته صدايي از عشق حتما توش داره. درسته كه ديگه هيچ حسي بهت ندارم اما هستي. واقعا هيچ حس خاصي بهت ندارم، نه دوست داشتني هستي نه نفرت انگيز، تو فقط هستي خط به خط...